|
|
 |
|
|
|
|
|
Iza S., ID wpisu: 6917 / 651
Łuszczyca jest schorzeniem, które dotyka mniej więcej 3 % populacji na całym świecie. Z chorobą tą w tym samym stopniu borykają się panowie, jak i kobiety. łuszczyca może pojawić się w każdym wieku, aczkolwiek najczęściej obserwuje się ją u osób poniżej trzydziestego roku życia.
Drugi szczyt zachorowań oscyluje między pięćdziesiątym a sześćdziesiątym rokiem życia. Czas trwania choroby może być różny, zmienia się w zależności od konkretnego przypadku. Jednakże najczęściej zdarza się jednak, że okres remisji (czyli wtedy gdy na skórze nie ma łuszczycowych zmian) oraz okres nawrotu choroby przeplata się. Czas ten może trwać wiele lat, a nawet całe życie.
Jak objawia się łuszczyca?
Łuszczyca to dość charakterystyczne schorzenie. Objawia się bowiem występowaniem na skórze "wypukłych" płytek, które pokryte są srebrzystą łuską. Zmiany te mogą pojawiać się na różnych fragmentach skóry, między innymi na kolanach, łokciach, paznokciach, głowie, rękach.
Łuszczyca niejedno ma imię
Okazuje się, że łuszczyca łuszczycy nie jest równa. Występuje bowiem wiele odmian tej choroby. Rozpoznanie odbywa się na podstawie lokalizacji oraz wyglądu zmian łuszczycowych. Można wyróżnić: łuszczycę zwyczajną (łuszczyca plackowata), łuszczycę kropelkowatą (grudkową), łuszczycę krostkową, łuszczycę pieniążkowatą, łuszczycę stawową oraz erytrodemię łuszczycową. Łuszczyca zwyczajna (plackowata) to najbardziej rozpowszechniona odmiana łuszczycy, występuje bowiem u 95 % pacjentów. Zmiany łuszczycowe, których wygląd może znacznie różnić się od siebie, pojawiają się najczęściej na powierzchni skóry rąk oraz nóg. Aczkolwiek mogą pojawiać się również w innych częściach ciała.
Łuszczyca kropelkowata charakteryzuje się występowaniem małych, okrągłych oraz rozproszonych grudek. Na powierzchni skóry pojawiają się czerwone łuszczące się kropki, które przypominają kropelki wody. Ten rodzaj łuszczycy dotyka najczęściej dzieci oraz młodzież. Za początek choroby uważa się paciorkowcowe zapalenie gardła (zapalenie śluzówki gardła oraz nosa, zapalenie migdałków). Łuszczyca kropelkowata to choroba, która może ustąpić samoistnie albo też może zaniknąć i za jakiś czas pojawi się łuszczyca zwyczajna. Łuszczyca pieniążkowata to choroba, dla której charakterystyczne jest pojawienie się zaokrąglonych ognisk, których średnica wynosi kilka centymetrów. Jak sama nazwa wskazuje - rozmiar oraz kształt zmian przypomina monetę.
Łuszczyca krostkowa dotyczy zaledwie 10 procent pacjentów. Ten rodzaj choroby pojawia się najczęściej jako rezultat powikłań w łuszczycy zwyczajnej (plackowatej) albo też jako skutek uboczny działania któregoś z leków. Jak sama nazwa wskazuje - łuszczyca krostkowa przybiera postać krost, które najczęściej pojawiają się na dłoniach stopach, paznokciach i palcach.
Erytrodermia łuszczycowa to schorzenie, które najczęściej dotyczy większych powierzchni ciała. W rezultacie skóra staje się rumieniowa i złuszcza się. Najczęściej pokrywają ją czerwone, łuszczące się wykwity.
Łuszczyca stawowa uważana jest za jedną z ciężkich odmian łuszczycy. Choroba ta przyczynia się do powstawania łuszczycowego zapalenia stawów. Jeżeli w porę nie zaczniemy leczyć choroby, wówczas może ona doprowadzić nawet do kalectwa. Łuszczyca stawowa najczęściej łączy się z występowaniem innej odmiany łuszczycy. Leczenie powinno odbywać się pod opieką dermatologa i reumatologa.
Jakie są przyczyny łuszczycy?
Okazuje się, że wcale nie jest łatwo odnaleźć przyczynę łuszczycy. A to dlatego, że choroba ta należy do schorzeń wieloczynnikowych. Może zatem pojawiać się na skutek kilku czynników: genetycznych, środowiskowych, immunologicznych, a nawet psychologicznych. Z wyników badań wynika, że chorobę tę można odziedziczyć. Aczkolwiek trzeba mieć na uwadze fakt, że nie istnieje tylko jeden gen, który odpowiadałby za początek choroby. Istnieje natomiast kilka charakterystycznych, które mogłyby powodować zwiększenie ryzyka zachorowania.
Czynniki genetyczne mogą nieodłącznie wiązać się z czynnikami środowiskowymi. Istnieje bowiem kilka populacji (na przykład Amerykanie zamieszkujący Andy, Eskimosi), które nie chorują na łuszczycę. Fakt ten tłumaczy się tym, iż między nacjami występują pewne różnice genetyczne oraz różnice związane z warunkami środowiskowymi.
Leczenie łuszczycy
Obecnie istnieją dwie metody leczenia: leczenie miejscowe oraz leczenie ogólne. Niestety żadna z tych metod nie jest w stanie zagwarantować nam stuprocentowego wyleczenia. Za pomocą leków i kuracji będziemy w stanie zlikwidować wyłącznie objawy oraz złagodzić przebieg choroby.
Leczenie miejscowe polega na zewnętrznym zastosowaniu odpowiednich preparatów, smarując je na fragment skóry, zmieniony chorobowo. Leczenie miejscowe bardzo często określa się mianem leczenia pierwszego rzutu. A oznacza to, że taki rodzaj kuracji stosowany jest w pierwszej kolejności. Dopiero wtedy, gdy nie przynosi zadowalającego rezultatu, dermatolog podejmuje decyzję o leczeniu ogólnym.
W leczeniu łuszczycy pomocne okazują się naświetlania. Wyróżnić można fototerapię oraz fotochemioterapię. W naświetlaniach wykorzystuje się najczęściej promieniowanie UVA. W przypadku fotochemioterapii podaje się jednocześnie psolareny, by zwiększyć efektywność naświetlań. |
|
| |
| Słowa kluczowe: łuszczyca, leczenie łuszczycy, walka z łuszczycą |
|
|
|
|
|
|
