 |  |  |  |  | | | | |
|  | |
|  | |  |
 Kristoferion, ID wpisu: 6062 / 1746

Zwykle to pospolite wino do codziennej konsumpcji, choć i pośród win stołowych zdarzają się gwiazdy. Najczęściej czerwone, powstaje z mieszanki plonów pochodzących z różnych winnic, a nierzadko tez różnych krajów Unii Europejskiej.
 Podstawowa różnica między winem stołowym a winem AOC polega na tym, że pierwsze może być mieszanką win pochodzących z różnych regionów geograficznych. Dlatego na jego etykiecie próżno szukać miejsca pochodzenia winogron. Jedyne rozróżnienie może dotyczyć wina stołowego wyprodukowanego w jednym kraju (na przykład we Francji - vin de table de France) lub w różnych krajach Unii Europejskiej. W pierwszym przypadku miesza się wyłącznie wina wyprodukowane we Francji, w drugim wina z kilku państw UE (na przykład wina z Langwedocji są kupażowane z tymi z Hiszpanii czy z Włoch). Zawartość alkoholu oscyluje między 8,5 a 15%. Wina stołowe sprzedawane są pod określoną marką. Dziś na ich etykiecie może się znaleźć rocznik i nazwa odmiany winogron. Zakazane jest natomiast używanie terminów chateau i domaine, zarezerwowanych dla win regionalnych i AOC.
Wino stołowe ma w Europie złą prasę. Wiąże się z nim problem nadprodukcji w winnicach Starego Kontynentu. W Langwedocji, na przykład, obsadzono płodnymi szczepami lub hybrydami bardzo żyzne tereny, co w konsekwencji zmusiło winiarzy do kupażowania powstałych tam win z mocniejszymi winami z Algierii, Apulii czy Sycylii. Aby uniknąć nadwyżek, ale też w odpowiedzi na spadek konsumpcji win niskiej klasy, Wspólnota Europejska rozpoczęła w drugiej połowie lat 70. politykę karczowania winnic gorszej jakości i obowiązkowej destylacji.
We Włoszech powstają duże ilości wina stołowego (vino da tavola) o jakości adekwatnej do kategorii, do której się zaliczają. Jednak w wielu regionach, przede wszystkim w Toskanii i Piemoncie, powstały swego czasu zaskakujące superwina o statusie wina stołowego. Grupa producentów zdecydowała się bowiem zrobić wino ze szczepów niedopuszczanych przez lokalne władze winiarskie lub stosując nieadekwatne do przepisów techniki winiarskie. W 1968 roku na rynku pojawiło się pierwsze prestiżowe toskańskie vino da tavola o nazwie Sassicaia, zrobione w dużej części z odmiany bordoskiej cabernet sauvignon (choć w Toskanii podstawową odmianą jest sangiovese). Kolejnym supertoskanem przygotowanym przez rodzinę Antinorich było Tignanello. Po pewnym czasie owe wina stołowe awansowały do wyższych kategorii: Tignanello stało się winem regionalnym (IGT), a Sassicaia zyskała własną apelację DOC bolgheri sassicaia. |
|
|  | | Słowa kluczowe: wino, wina, winorośl, winiarstwo, winne, alkohol, trunki, napoje, wino stołowe, wino słodkie, wino domowe, forum winiarskie |  | |
|  | |
|
| |
|